Als ik dit Blog begin te schrijven is het een Universele 22 dag, de lijntjes met het Universum staan open. De sluiers zijn dun, dus informatie kan sneller binnenstromen. Maar het was ook een beetje een ‘gekke’ dag, met onduidbare energieën. Zowel Paul als ik kwamen niet echt goed op gang. Een beetje hangen rond de kachel, die nu nog niet brandt hoor, maar daar staan onze lekkere stoelen. Muziek luisteren, kopje koffie en niets doen. Natuurlijk is er hier altijd wel van alles te doen, maar niets moet, het komt wanneer het komt en heerlijk vanuit de Flow, is ons motto. We worden eigenlijk uitgenodigd om naar binnen te keren en te luisteren wat ons Hart ons wil vertellen. Daar zorgt het weer ook voor. Om binnen te blijven. En dat doen we dan ook maar.

We kunnen ook niet weg van ons huis, want onze auto staat al de hele week bij de garage. Ja, een hele uitdaging hier in Frankrijk. Wonende op het platteland zo’n 10 km van het dichts bijzijnde dorp waar wij altijd de boodschappen doen. De auto moest naar de garage omdat we een melding kregen over de accu en er ook wel een raar geluid uitkwam wat we niet konden herleiden. Nou waren er al 2 weken voorbij, waarin we de auto weinig tot niet hebben gebruikt, voordat we eindelijk bij de garage terecht konden. Nu hadden we eindelijk de afspraak om te kijken wat er aan de hand was, maar bleek dat we hem niet meer konden danwel mochten gebruiken om niet nog meer schade eraan te krijgen. Dat was wat we als eerste te horen kregen. Oja, en ze hadden ook geen vervangend vervoer, ze wisten niet hoeveel het ging kosten en er was een wereldwijde storing bij het centrale magazijn zodat ze ook de onderdelen niet konden bestellen. Dus hoelang het ging duren daar hadden ze ook geen antwoord op. Kan een week zijn, maar misschien ook 2 maanden. Daar zit je dan samen bij de garage die op drie kwartier rijden van je huis ligt. We konden een andere auto huren was een optie vanuit de garage of een taxi nemen naar huis. Maar ze hadden geen andere auto. Wat eigenlijk heel lachwekkend is, want je bent bij een garage annex auto dealer en er staan mega veel auto’s.😂

Uiteindelijk hebben we besloten om maar een taxi te bestellen en ons naar huis te laten brengen en vandaar uit verder te kijken wat voor een mogelijkheden er allemaal zijn. We zijn gewend om in oplossingen te denken, dus die zullen er wel komen. De uitdaging ligt in het stuk, hoe we ermee omgaan. Gaan we zitten ‘mokken’ wat ons energie kost of kunnen we er om lachen en er de humor van inzien. Wat wil het Universum ons duidelijk maken?

Geen auto hebben hier, is niet zomaar even weg kunnen als dat nodig is. Je bent afhankelijk van iemand anders om in het dorp te komen om je boodschappen te doen. Dus je moet hulp vragen. Nou was ik de week ervoor al met de buurvrouw samen gegaan, dus deze week ook weer gezellig samen naar de markt. Maar ik moest ook langs de burgemeester van ons dorp, want het was weer de tijd om mijn ‘Bewijs van Leven’ op te halen voor de pensioen uitkering. En er lagen een aantal kaarten die op de post moesten, dus ik moest vragen of we een extra rondje konden maken. Allemaal geen probleem en met Liefde werd het gedaan. De burgemeester was zelf aanwezig, heel handig want dat betekent dat hij meteen zijn handtekening kan zetten en ik het formulier meteen weer kan meenemen zodat het digitaal opgestuurd kan worden als ik weer thuis ben.

Al pratende in de auto kregen mijn buurvrouw en ik het erover wat voor mij eigenlijk het lastigste was aan het hebben van geen auto. Het gaat niet om die vrijheid, het is niet die afhankelijkheid en dat je om hulp moet vragen, maar het is de veranderende maatschappij. Waarbij het tegenwoordig niet meer zo normaal is als vroeger bij een garagebedrijf, dat er ‘vervangend vervoer’ klaar staat. Dat er meegekeken wordt naar wat mogelijk is. De Klant is Koning, was een slogan. Nou tegenwoordig niet meer. Ook in de zorg heb ik dat al gemerkt. Niet voor niets ben ik al sinds 2006 uit het ziekenhuis weggegaan, omdat ik niet meer die zorg kon bieden en geven die ik zou willen. Het draaide steeds minder om de patient, de mens die daar in het bed ligt. Mijn buurvrouw vertelde een schrijnend verhaal over een vriendin, die onlangs gestopt was in de zorg. Die vriendin begeleide families die te maken kregen met orgaan donaties. In plaats van dat zij er kon zijn voor de ondersteuning van de familie, die door een heftig stuk gaan omdat er een familielid komt te overlijden, moest ze meer en meer de aandacht verleggen naar het verkrijgen van zoveel mogelijk organen. Want daar is geld mee te verdienen!! Ook hier gaat het niet meer om de mens die daar in bed ligt, maar hoeveel geld valt ermee te verdienen.

En zo zien we dat er steeds meer aan het veranderen is. Maar die veranderingen brengen ook mooie initiatieven met zich mee. Want als je geen auto hebt ga je kijken naar wat je echt nodig hebt. Waar kunnen we elkaar helpen en ondersteunen. Hoevaak hebben we de auto nodig? We hebben een aanhanger, maar hoevaak gebruiken we die? Kunnen we die delen met anderen? Wat bleek, de buren hebben binnenkort een aanhanger nodig, wisten niet dat wij er eentje hadden, maar omdat we erover aan het praten waren, kwam de vraag of ze deze wellicht konden lenen. Zo zijn er wel meer dingen die eventueel samen gebruikt kunnen worden. Zeker zijn er ook andere zaken waarover we na willen gaan denken. Maar ons lichaam vraagt ook om aandacht en we mogen gaan kijken waar dat behoefte aan heeft.

De auto staat metaforisch namelijk voor Jezelf. Dus onze auto staat in de garage voor onderhoud. Wij zelf mogen dus ook onderhoud aan onszelf geven. Niet voor niets is de Licht Code van September: Toewijding. Om met aandacht en Toewijding naar onszelf en ons lichaam te kijken. We hadden al het voornemen om ons lichaam weer eens op te schonen en te ontgiften. Omdat we toch nergens naar toe kunnen een mooie gelegenheid om dat nu te gaan doen. Het weer werkt ook mee en na een prachtige ochtend op de markt met de buurvrouw, ging het daarna regenen. Tijd om te schrijven, te lezen, een zwemmetje, mijn computer op te schonen en te luieren.

En zo maakt dat het ‘Autoloos’ zijn ons ook weer laat beseffen dat we eigenlijk alles hebben wat we nodig hebben. We hebben een dak boven ons hoofd, een bed om in te slapen, een kachel waar we als het nodig is ons aan kunnen warmen, we hebben groenten en fruit in de koelkast, danwel de moestuin. We zijn gezond, waar we Dankbaar voor zijn. We hebben ruimte om ons heen, de natuur geeft ons de mooiste concerten van de vogels en als ze uitgezongen zijn luisteren we naar de stilte, we genieten van de regen en zien het dorre gras weer groen worden en als de Zon te voorschijn komt gaan we heerlijk liggen op onze zonnebedjes en voelen we de zonnestralen op onze huid. Hoe fijn is dat. Dat is dan weer het voordeel van ‘Autonoom’ zijn. Dat je Zelf verantwoordelijk bent en de Vrijheid hebt om zelf keuzes te maken. Keuzes hoe je met bepaalde zaken omgaat. En je hebt altijd een keuze. Ook als je ‘Autoloos’ bent.

Dank voor het lezen van dit Blog.

Hartegroet Ellen 💞